1 Μαΐ 2008

Που μας πονεί και που μας σφάζει

Ή αλλιώς "εκεί που ήσουν ήμουνα κι εκεί που είμαι θα ΄ρθεις".

Επειδή μερικές φορές νομίζουμε ότι ζούμε μόνοι μας σε αυτό τον κόσμο. Ότι οι δρόμοι, οι άνθρωποι και τα κτίρια που μας περιτριγυρίζουν είναι αυτά και δεν αλλάζουν. Πώς παντού τα ίδια γίνονται και όλοι τα ίδια κάνουν. Θα ήθελα να σας δείξω την ανάπτυξη και τα σχέδια για ανάπτυξη σε χώρες που ίσως δεν υποψιάζεστε. Όχι στους συνηθισμένους γνωστούς άγνωστους Αμερικάνους, Δυτικό-ευρωπαίους και Γιαπωνέζους. Ούτε καν στους Κινέζους βιομήχανους και στους Άραβες πετρελαιάδες του κόλπου. Χώρες που δεν είναι μακριά σε κάποια απόμακρη γωνιά του κόσμου, αλλά εδώ δίπλα μας, στη γειτονιά μας, στη θάλασσα μας.


Ας ξεκινήσουμε, με τη φτωχική χώρα της Τυνησίας. To project λέγεται "Mediterranean Gate" και έχει συνολικό κόστος 14 δις $. Με την ολοκλήρωση του θα δημιουργηθούν 130.000 θέσεις εργασίας.

Συνεχίστε εδώ, αν αντέχετε.


Συνεχίζω με το Μπακού, την πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν. Μια χώρα που χτυπήθηκε από τον πυρετό του πετρελαίου και θέλει να το εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Σας παρουσιάζω δύο από τα μεγάλα project. Το πρώτο έχει την ονομασία Crescent Tower και το δεύτερο Full moon rising.




Συνεχίστε εδώ.

Ας δούμε τη Βαρσοβία, την πρωτεύουσα της Πολωνίας και δύο σημαντικά project. Το πρώτο είναι ο πύργος Zlota, με ύψος 192 μέτρα, το δεύτερο είναι απλώς ο ουρανός της πόλης όταν ολοκληρωθούν όλα τα καινούργια έργα.






Συνεχίστε εδώ.


Ας πάμε στο Τελ-Αβιβ, την οικονομική πρωτεύουσα μιας χώρας που βρίσκεται σχεδόν διαρκώς σε εμπόλεμη κατάσταση. Έτσι είναι τώρα:


Αν θέλετε να δείτε πως θα γίνει, κοιτάξτε εδώ.



Ένα μόνο project, από την προσφάτως βομβαρδισμένη Βυρηττό σας δείχνω, τα υπόλοιπα να τα δείτε μόνοι σας εδώ. Το σύμπλεγμα ονομάζεται Phoenician Village.



Ας μην απομακρυνθούμε πολύ όμως, ας γυρίσουμε στη γειτονιά μας. Ακολουθούν ορισμένα project από την πόλη των Τιράνων:

και το masterplan ανάπλασης του κέντρου:


Περισσότερα εδώ και εδώ.

Μια όμορφη νέα πρόταση έρχεται από την Πρίστινα, πρωτεύουσα του νεότερου κράτος των Βαλκανίων.


Και μια πιο συμβατική πρόταση με την κλισέ ονομασία: World Trade Center, από την ίδια πόλη:


Πιο αναλυτικά, διαβάστε εδώ.


Η όμορφη πόλη του Ζάγκρεμπ, προτείνει:






Τι ετοιμάζει η γειτονική μας Σόφια με το συμβολικό όνομα Ακρόπολις?


και με το συμβολικό όνομα Europa, και το καθόλου συμβολικό ύψος των 170 μέτρων?


Ας κλείσουμε με την Εσπλανάδα από το Βουκουρέστι:




Χμμμμ, λέω να μη συνεχίσω άλλο. Ελπίζω να μη σας κούρασα. Για όσους κατάφεραν και έφτασαν μέχρι εδώ, θέλω να πω ότι το post αυτό δεν έχει σκοπό ούτε να μας προβληματίσει, ούτε να μας κάνει να αισθανθούμε ανταγωνιστικά, ούτε να προχωρήσουμε σε κάτι επειδή το κάνουν και οι άλλοι. Έχει σκοπό κάτι πάρα πολύ απλό: να απομυθοποιήσει. Δεν είναι τίποτα το εγχείρημα των ουρανοξυστών. Όλοι το κάνουν, και πολλές χώρες φτωχότερες από τη δική μας και πολύ μικρότερες πόλεις από την Αθήνα και με πολύ χαμηλότερη πληθυσμιακή και οικονομική πυκνότητα από την πρωτεύουσα μας.

Ένα πράγμα μόνο μας κρατάει και αυτό είναι η νομοθεσία, όχι η αδιαφορία των κατασκευαστών ή των αρχιτεκτόνων.